gideceği eski kamyonların hareket etmesini
beklerken görmüştü ilk folklor oyununu.
Bir tarafı beyaz çizgi gibi bu şeridi olan, daracık
ve ilk defa gördüğü için o an çok tuhaf
gelen pantolonlar giymiş koca koca adamlar,
bir daire olmuş, bir takım ilginç hare
ketler yaparak hep birlikte dönüp duruyorlardı.
Bazen ellerini havaya kaldırıyorlar,
bazen el çırpıyorlar bazen de dizlerini
büküp tekrar havaya sıçrıyorlardı. Seyrett
iği oyun, Kastamonu ilinin Araç ilçesinin Avşar köyünden
Osman adında fakir bir gencin hikâyesi olan “Sepetçioğlu” oyunuydu.
Bir zeybek, bir efe, bir yiğit oyunuydu yani.
Sepetçioğlu bir ananın kuzusu
Hiç gitmiyor kollarımın sızısı
Böyle imiş alnımızın yazısı
Yassıl dağlar Osman Efem geliyor
Kalk gidelim kışla önüne aşağı
Salıvermiş ince belden kuşağı
Yaman olur Kastamonu uşağı
Yassıl dağlar Osman Efem geliyor
Diye bir de türküsü vardı ve kenarda bir yerde, biri saz çalıyor,
bir başkası da söylüyordu. Bellerinde kuşaklar, üstlerinde yelekler
olan adamlardı hepsi de.